Dagboek Jurgen Goris

13 april 2005

Hoe gaat het ginder in België?

Hier gaat alles goed. Het weer valt hier goed mee. Het is hier herfst en de temperaturen lopen meestal nog op tot zo een 20 à 25 graden.

Ik heb al heel wat plaatsen bezocht hier. Ik ben naar het park van Kaap de Goede Hoop geweest, heb al veel verschillende stranden bezocht de ene al wat mooier dan de andere. Ik ben al een paar keer gaan zwemmen in de zee, die toch een beetje koud is hier. We hebben ook een stukje van de wijnroute gedaan waar je op een plaats voor 10 rand (is ongeveer 1.2 euro) 6 wijnen naar keuze mag proeven en je als aandenken het glas mag meenemen.

Het waterfront heb ik ook bezocht. Dit is een bekende plek in Zuid-Afrika waar ook een Belg een café uitbaat.

Ook heb ik vanuit de auto de zogenaamde townships gezien waar mensen hun ineengeknutseld huis staan hebben. Die huizen zijn echt gemaakt van rommel die andere mensen weggooien.

We hebben ook Hermanus bezocht. Dit is een plaats bekend voor het bekijken van walvissen maar spijtig genoeg is het niet de tijd van het jaar daarvoor.

En regen ja iedereen roept erop. Het is hier echt droog. Zondag hebben we wel een onweer gehad en als het hier onweert tja dan onweert het echt een hele dag met donder en bliksem. Amai.

Ik heb me ook visgerief aangeschaft maar ene vangen dat is nog een heel ander verhaal. Ik moet maar blijven proberen.

Gisteren toen ik aan het vissen was kwam er ineens een kopje boven water en ja het was een zeehond in het wild die allemaal gekke toeren uithaalde op de golven van de oceaan.

Ik houd jullie wel verder op de hoogte van mijn avonturen.

Groetjes van Jurgen en Salomien vanuit Zuid-Afrika
Bye

10 mei 2005

Enkele foto´s

De Tafelberg
De Tafelberg

Houtbaai met uitkijk op de haven vanaf Chapmans Peak
Houtbaai met uitkijk op de haven vanaf Chapmans Peak

Boulders Beach, waar die pengiuns te sien is
Boulders Beach, waar die pengiuns te sien is

24 mei 2005

Bezoek Robben Eiland

Robbeneiland is het eiland (575 ha groot) met de bekende Zuidafrikaanse gevangenis waar onder andere Nelson Mandela verbleven heeft.
Men kan enkel per boot of vliegtuig dit eiland bezoeken. Met de boot vaar je langs Tafelbaai, waar “n prachtig uitzicht van Tafelberg te zien is, tot by Murray”s Bay Haven op die eiland. Eens aangekomen stappen we op een bus die eerst een toertje doet op het eiland voor zo een 45min. Op het eiland staan vele huisjes die vroeger bewoond waren door de gevangenisbewakers. Op het eiland zijn ook vele kanonnen te zien die gebruikt warden voor de verdediging tijdens de oorlog; Robben eiland is eigelijk een klein landje op zijn eigen, daar zijn winkels kerken enz. Ook werd robbeneiland vroeger gebruikt om mensen die ongeneeslijk ziek waren af te zonderen in een ziekenhuis. Er is ook een begraafplaats van mensen die aan lepra gestorven zijn. Er staat een grote lichttoren op het eiland van de 19de eeuw, scheepswrakken van de 2de wereldoorlog, die tegen de kust liggen. We hebben een plaats bezocht waar de gevangenen leem uit een heuvel moesten kappen wat zwaar en heel ongezond werk was. Ook leven er dieren op het eiland zoals de springbok, eland, struisvogels en er zitten ook pinguïns. De bokken waren er zodat de gevangenisbewakers konden jagen in hun vrije tijd. Ook is er een golfterrein, tennisvelden enz…
Na de rondrit met de bus stappen we af aan de gevangenis. Dit was het laatste stuk van ons bezoek. Onze rondleiding in de gevangenis word gedaan door een zwarte man die jaren zelf in deze gevangenis opgesloten was.
Hij is natuurlijk de beste persoon om te zeggen wat in die tijd allemaal gebeurde hier.
De cellen waren erg klein, er was geen toilet geen water en in de meeste cellen zelfs geen bed. De mensen sliepen op de grond op dekens, voor hun behoeften hadden ze een emmer die ze elke morgen moesten leegmaken, en nadien vullen met water om zicht te kunnen wassen.
Eten mochten ze alleen in hun cel doen als het buiten regende, en het eten dat de zwarten kregen was slechter dan dat de blanken kregen. BV zwarte mensen kregen geen brood enz…
Familie bezoeken waren toegestaan maar dit voor een korte tijd en 2 keer per jaar (om de 6 maanden) en men mocht alleen Afrikaans of Engels praten.
Brieven mochten ook gestuurd worden dit ook 1 brief om de 6 maanden, ook alleen in het Engels of Afrikaans en een maximum van 150 woorden, meer woorden en de brief werd weggegooid. Elke brief werd nagelezen door de bewakers, daarom mocht er alleen Engels en Afrikaans gebruikt worden.
Buiten moesten deze mensen werken. Hun werk bestond uit het kapot kappen van rotsblokken. Zaterdag en zondag hadden de gevangen vrijaf van werk en kregen ze even tijd om zaterdag een sport te doen en de zondag gebruikten ze om te studeren en boeken te lezen. Er ware nook cellen waar meerdere gevangen samen waren, in die cellen was muziek, maar die muziekbox diende ook als afluistertoestel voor de bewakers zodat ze wisten wat er gezecht werd in de cellen. Dit was ook de gevangenis van Mandela die er een kleine moestuin had voor tomaten en enkele andere groenten. Maar hij begroef in zijn tuin alle papieren die hij schreef over zijn verblijf in deze gevangenis. Volgens de gids is er nooit iemand levend uit de gavangenis ontsnapt; Iemand die het probeerde werd onmiddellijk neergeschoten vanuit een van de 6 bewakingstorens. Vanop het eiland ontsnappen was ook onmogelijk omdat dit enkele kilometers in zee ligt, de zee redelijk ruw is en omdat er talrijke haaien zwemmen in deze oceaan.
Nu is het eiland nog altijd bewoond en leven ex-gevangen en ex-bewakers samen op het eiland.
Ook is er een school op het eiland waar vooral buitenlandse studenten lessen volgen.
En zo na dit alles vertrekt onze boot terug voor een 30 minuten varen naar het waterfront en zo eindigt dit bezoek aan Robbeneiland.


Foto cel Mandela op Robbeneiland


Foto van gang in gevangenis


Jurgen in een cel op Robbeneiland

 
Zeerobben op de kant aan het Waterfront


Tafelberg vanop Robbeneiland


Wijnplaats genoemd Meerendal
 

Beklimming Tafelberg

De tafelberg ligt hier op een  minuten rijden van het huis. Het is een mooi weer dus besluiten we de tafelberg gaan te beklimmen.
Na de korte afstand met de auto komen we aan bij het vertrekpunt voor onze beklimming.
En daar gaan we, de beklimming is eigenlijk een soort pad van kleine en grote rotsen. Onderweg kom je enkele kleine watervalletjes tegen maar door de droogte hier is er maar een klein beetje water. Bij het eerste stuk van de beklimming dacht ik stop maar ik kan niet meer, het was zo heet daar in die volle zon, het zweet brak langs alle kanten uit.
Na veel gepuf en regelmatig een stopje kwamen we een stuk hoger waar meer schaduw was en toen ging het veel beter. Maar het is een zware onderneming zeker als je conditie niet optimaal is. Een raad voor mensen die hem nog willen beklimmen neem genoeg water mee dat heb je echt nodig.
Na veel zweten, puffen, hijgen en afzien stonden we eindlijk boven op de top van de tafelberg zo een kleine 1060m hoog volgens een bord dat daar tegen een paaltje hing.
Nu was het tijd om even rond te kijken boven op de berg die boven echt plat is daarom waarschijnlijk de naam tafelberg.
Boven op de berg hadden ze nog bezoek van een kleine slang en een paar dassies en natuurlijk een paar vogels.
Nu tijd maken om een pintje te drinken en iets eten en, ja boven op de berg is een souvernierwinkel, toiletten en een restaurant.
Nu terug naar beneden pffff niet meer te voet daar had ik geen zin meer in dus er is een oplossing het kabelkarretje. Voor een klein beetje geld ga je met een 20 tal mensen in het karretje en begint de afdaling die een kleine 5 minuten duurt en je een prachtig zicht geeft over de kaap.
Eens terug bij de auto gekomen terug naar huis en daar is het bij gebleven voor nog op café te gaan had ik total geen goesting meer dus tot zover het verhaal over die dag.


Vertrek beklimming Tafelberg


Eindelijk boven op 1060 meter hoogte en een fantastisch uitzicht