Liturgische Vieringen - Misvieringen - Liturgische Diensten - Intenties

Week Nr. 23 - 6 juni 2017

10 – 11 juni: drievuldigheidszondag
Dinsdag 13 juni: St.-Antonius van Padua (patroon van verloren voorwerpen)
Donderdag 15 juni:  Sacramentsdag
Vrijdag 16 juni: St.-Lutgardis, patrones van Vlaanderen

" zozeer heeft God de wereld lief gehad … "

Vader, Zoon en Geest … ze horen samen

Het is de Geest, die ons voortdurend opjaagt om in de voetsporen van de Zoon te treden. Alleen zo kunnen wij de liefde van God voor Zijn wereld en Zijn mensen zichtbaar maken …

(Naar het rode bijbeldoosje)

17.30 u  Eucharistieviering
 

Misintenties Geel-Zuid aanvragen - Een misintentie kost 13 euro

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

"De tijd door het jaar" - maar de Geest werkt verder!

 

Als afsluiting van de Paastijd vierden wij afgelopen zondag het feest van Pinksteren. Nu volgt een lange periode die we in de kerk noemen: 'de tijd door het jaar'. We bekijken deze periode even liturgisch. 

Kenmerkend voor deze tijd van het liturgisch jaar is dat het geen bijzondere feesten kent, al is er natuurlijk het duidelijke verschil tussen de zondag en de weekdagen. In het boekje 'Algemene normen voor het liturgisch jaar, nr. 43 ' wordt dit aldus verwoord: ‘Naast de liturgische tijden die elk een eigen karakter hebben,’ wordt in die periode ‘geen bijzonder aspect van het Christusmysterie gevierd, maar wordt daarin veeleer dit mysterie van Christus in heel zijn volheid herdacht, met name op de zondagen.’ Juist door de beleving van deze ‘gewone’ tijd kan men des te beter de betekenis van de grote liturgische feesten afmeten.

Betekenis van de tijd door het jaar

De tijd door het jaar is een periode waarin wij de rijkdom van de liturgie op een eenvoudige wijze kunnen beleven, haar kunnen uitdiepen en overwegen, zodat de liturgie zelf met heel haar rijkdom in ons vrucht kan dragen. Alles waarmee wij overladen zijn in de bijzondere liturgische tijden met de herdenking van de verschillende aspecten van het Christusmysterie kunnen wij nu laten bezinken. De tijd door het jaar is dus beslist geen ‘doodse tijd’. Bovendien is de liturgische kleur van de tijd door het jaar groen. Dat is de kleur van de wasdom en van de levenskracht in het dagelijkse leven. Als men de bijzondere liturgische tijden, met name de paastijd, beschouwt als de zaaitijd, dan kan men de tijd door het jaar zien als de tijd van de geloofsgroei in ons bestaan. Deze wordt ondersteund door de drie schriftlezingen op zondag en op de weekdagen door de doorlopende lezingen uit de heilige Schrift. Hoe het paasgebeuren in ons persoonlijk leven en dat van de geloofsgemeenschap gedurende de tijd door het jaar het best geleefd wordt, wordt kort maar duidelijk verwoord in het openingsgebed van zaterdag voor Pinksteren: ‘Almachtige God, geef – vragen wij U – dat wij die de viering van het Paasfeest voltooid hebben, in ons leven en levenswijze ons met uw hulp richten naar dit paasmysterie.’ Het gaat erom het heil, het geestelijk welzijn, in het paasmysterie aan ons geschonken, in het leven van alle dag een plaats te geven en eruit te leven.

Om het eenvoudig te zeggen: christenen zijn en blijven paasmensen die met de kracht van Gods Geest bouwen aan zijn rijk. Wij wensen u allen een fijne tijd door het jaar!


"OkAN" - in de Sint-Dimpnakerk

Een bijzondere ontmoeting

Enkele weken geleden kreeg ik telefoon van de leerkracht van de Okan-klassen. Okan staat voor "onthaalonderwijs voor anderstalige kinderen". Aan het begin van het schooljaar bezochten de oudste leerlingen de kerk van Elsum, en op hun vraag gingen ze nu graag met de vier klassen op bezoek in de kerk van Sint-Dimpna. De meesten onder hen waren immers nog nooit in een klassiek kerkgebouw geweest. Het werden op 22 en 24 mei verrassende ontmoetingen met stuk voor stuk enorm geïnteresseerde en gemotiveerde jongeren, waarvan de meesten onder hen moslims.

"Een jaar geleden was ik nog in Aghanistan, ik ben met de auto, te voet en met de boot tot hier gekomen." "Wij hebben veel moeten lopen, pff." "Oorlog, dat kennen wij en nog veel meer dan dat." Het waren maar enkele uitspraken aan het begin van de ontmoeting. Een mens wordt er stil van als dit komt uit de mond van 14 - 16 jaringen.

Toen we de kerk binnenstapten waren de leerlingen in de eerste plaats onder de indruk van de hoogte van de kerk. Het gaf hen een hemels gevoel. "Hoe hoger de kerk, hoe dichter bij God," was een uitspraak die zij zeker begrepen. "Waarom staan hier nu stoelen in de kerk? In onze moskee staan geen stoelen. Hoe kan je nu bidden als je zit op een stoel?" Ik moest direct denken aan onze "zittende kerk". Het rechtstaan en knielen in de liturgie zijn wij immers voor een deel verleerd. De vergelijking met de moskee ging ook verder. Ook onze kerken zijn vaak gebouwd in de richting van het oosten en het wijwatervaatje aan de inkom viel ook in  de smaak. 'He, wij moeten ons ook reinigen als we de moskee binnengaan.' Ik werd weer even stil, want wie maakt er nog heel bewust een kruisteken in de kerk als hij binnengaat?

Na een bezoek aan het mooie retabel van Sint-Dimpna en een momentje van doorgang onder haar schrijn, gingen we naar de toren. De toren gaf voor van de jongens een benard gevoel. De smalle trap en de hoogte maakten menig jongen wat angstig. De meisjes schenen er minder last van de hebben. Het uitzicht over Geel en de rondgang op de gewelven van de kerk maakte indruk. Bij het bezoek aan de 'custos-kamer' gebeurde er iets speciaal. Bij toch wel enkele stoere jongens, kwam er ineens angst in de ogen voor de smalle gang. Ik werd er stil van. Dachten zij terug aan wat zij meegemaakt hadden in hun verre thuisland?

Ook in de ziekenkamer werd het stil bij het zien van de tralies van de kleine kamers waar vroeger ook zieken werden gelegd. Wat ging er hier weer door het hoofd van sommige jongeren... Na de ziekenkamers trokken we naar buiten naar het zonovergoten kerkhof. We bezochten daar het mooie graf van de soldaat die gesneuveld was in de eerste wereldoorlog. "Sterven voor vrijheid" wist één van de jongeren te vertellen, "dat kennen wij ook in Irak, Afghanistan, Koerdistan,..." "Respect voor die soldaten."

Op het einde schreven we de namen van allen in het gastenboek: in het Arabisch, Pharsi, Koerdisch, Albanees, ... en ook in het Nederlands natuurlijk.

Bedankt Okan, voor jullie enthousiasme, jullie vragen, jullie verhalen! Het ga jullie goed en hopelijk zien we jullie volgend jaar terug!


HET KAPELLEKE (40)

Vandaag weer een nieuwe foto voor onze kapellekes puzzel.
Zoals u weet zoeken wij een woord deze keer.
Het woord heeft zeven letters die in de juiste volgorde worden gegeven.
Elke week komt er dus een nieuwe letter bij.
Deze week krijgt u de vierde letter van het woord!
We zoeken deze keer de laatste letter van de deelgemeente waar dit Mariabeeld prijkt op de pastorij,
die momenteel trouwens in de steigers staat. Veel zoekplezier!

 


 

 

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13
Week 14 Week 15 Week 16 Week 17 Week 18
Week 19 Week 20 Week 21 Week 22  

Externe Links