Liturgische Vieringen - Misvieringen - Liturgische Diensten - Intenties

Week Nr. 26-27-28 - 1 juli 2015

13 – 14 juni: ELFDE ZONDAG DOOR HET JAAR

Dinsdag 16 juni: Heilige Lutgardis (patrones van Vlaanderen)

"HET RIJK GODS IS ALS EEN MOSTERDZAADJE"

God is niet ver, de Vader zendt zijn Zoon en sterkt ons met zijn Geest.
Zijn naam is: ”Ik zal er zijn voor U”.
Momenten van vreugde en momenten van verlatenheid en leed … ze zijn er allemaal.
Soms zien wij helder licht en soms diepe duisternis.
Maar … ook achter de wolken schijnt de zon !
Zoeken wij de Geest ???

(naar het blauwe bijbeldoosje)

17.30 u. families Lornoy en Staring

17.30 u. eucharistieviering

17.30 u. gebedsviering

Misintenties Geel-Zuid aanvragen - Een misintentie kost 13 euro

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

Afscheid van de zusters in Oosterlo

In het jaar onzes Heren 1833 kwamen 12 zusters uit Retie en Arendonk naar Oosterlo om er een klooster te beginnen. Het waren zusters van de Franciscaanse familie, waartoe ook de Minderbroeders, de Capucijnen , en de zusters Clarissen behoorden. Het was een stichting van een zekere zuster Antonia, die daarmee niet aan haar proefstuk was. Vanuit een klein, eerder clandestien kloostertje stichtte zij eerst de gemeenschap van Retie, het zogenaamde Sint-Annadal. Daarna kon zij het oude klooster van Arendonk terug kopen, dat in de Franse revolutie helemaal tot verval gekomen was. Dat werd het Agnetendal. Toen een vrome vrouw uit Retie haar een uitgestrekt goed aanbood in Oosterlo, genoemd “de Bonten Hannen” twijfelde zij even omwille van de afstand, maar toch hapte zij toe en dat werd het Mariadal. Voor deze vroege  geschiedenis maken wij  dankbaar gebruik van het prachtige werk : Van Mariadal tot MPI Oosterlo,  uitgegeven in 2012 door het MPI.

In Oosterlo startten de zusters met een lagere school, die tot 1970 bestond, toen de gemeente de school overnam. Ondertussen hadden de zusters niet stil gezeten. Een jaar later kwam er een pensionaat voor burgermeisjes, dat 130 jaar heeft bestaan. Vele meisjes werden opgeleid “deftige en vrome burgervrouwen, die ook allen perfect de franse taal spreken en een christelijk gezin als flinke huisvrouwen kunnen leiden” Een missie, avant la lettre. Los van het pensionaat werd ook gestart met landbouwonderwijs: de melkerijschool, de landelijke huishoudschool, alsook afdelingen van snit en naad. Deze vormen van onderwijs kregen het in de jaren zestig hard te verduren en het pensionaat werd vervangen door een  medisch pedagogisch instituut voor mentaal gehandicapte meisjes, dat later een MPI werd met Bijzonder Lager Onderwijs en Buitengewoon secundair onderwijs (BLO en Buso)…helemaal in de geest en de spiritualiteit van het oorspronkelijk charisma van de zusters. Die Franciscaanse geest bleef waaien, ook toen de zusters zich heel bewust terug trokken en zich nog alleen ten dienste stelden als zij gevraagd werden.

18 october 1986 werd een zwarte dag in het leven van de zusters. Een groot deel van hun levenswerk, de gebouwen van de BLO en Buso gingen volledig in vlammen op. De evacuatie  verliep vlekkeloos en het werd tegelijkertijd  een moment van groeiende solidariteit binnen de instellingen en in de Geelse en Kempische gemeenschap.

Het leven in de gemeenschap kabbelde rustig voort, maar nieuwe novicen kwamen er niet.

Het hart van de zusters klopte nog wel voor het leven in het MPI en zij bleven betrokken bij de scholen, maar de zusters werden ouder. De laatste jaren werden allerlei vormen van  thuishulp ingeschakeld. Het Wit-Gele kruis, de Thuiszorg en de logistieke en facilitaire diensten van het MPI waren stevig in de weer voor de zusters en zij zelf waren zeer dankbaar voor alles. Zr. Goretti, de jongste zuster werd vroegtijdig opgenomen in het WZC St.-Barbara in Herselt. Tot in de vreselijke winter van 2014-2015. Toen sloeg het noodlot toe: een week voor Kerstmis stierf zij daar. Toen zuster Overste haar dood wilde gaan melden bij de vorige overste, die het laatste jaar verzorgd werd in Herentals, was ook zij stervende. Zij overleed op 20 december. Zo moesten de zusters Kerstmis vieren met twee medezusters, die wachtten op hun uitvaart. Tussen Kerstmis en Nieuwjaar werden zij begraven. Dit alles versnelde het proces van de overgang naar Herentals, maar het was nog niet gedaan. Toen zuster Els heel zorgzaam de dankkaartjes aan het schrijven was voor de mensen, die hun medeleven betoond hadden, stierf ook zij onverwacht. Drie overlijdens in drie weken, en toen de winter voorbij was, op 27 mei stierf ook zuster Alice. Zo blijven Zuster Tarcitia, zuster Augustine, en de overste Zr. Jozefa nog met drie achter.

De zusters zijn heel dankbaar voor het samenleven in Oosterlo en voor alle hulp van zoveel mensen de laatste jaren. Maar de Geelse gemeenschap en de verre omgeving mag nog meer dankbaar zijn voor het goede en kostbare werk van de zusters.

Op 7 juli nemen zij afscheid en verhuizen naar Herentals. Wij wensen hen daarbij een rustige oude dag  en een devoot kloosterleven bij hun medezusters, met de zegen van St. Franciscus:

De Heer zegene u en Hij behoede u;
Hij tone Zijn aangezicht en ontferme zich over u;
Hij wende Zijn gelaat naar u;
Hij geve u Zijn vrede.


KOM JE MEE NAAR ’T GOS-TERRAS ?

GOS – Geelse Ontwikkelingssamenwerking -  steunt 8 projecten van Gelenaars in het Zuiden. We kennen die organisatie nog van die vele vriendelijke mensen? Die ons wafels aanboden? Wanneer wij onze kiesplicht gingen vervullen. Deze goede bron van inkomsten is ons ontvallen sinds de vorige parlementaire verkiezingen en toch willen de ijveraars hun projecten niet in de steek laten. Daarom organiseren zij op zaterdagen 25 juli en 22 augustus  een ZOMER-GOS-TERRAS in de Kollegestraat 20 – op de stoep van de Wereldwinkel.  Iedereen Welkom voor een (h)eerlijk verfrissend drankje, een tas koffie of thee…

Je kan er kennismaken met de GOS-medewerkers en hun projecten een steuntje geven !


OP DE PREEKSTOEL

Wij hebben het reeds gemeld: volgende weken komen gerenommeerde sprekers naar de hoofdkerk van Herentals en wij zijn er uitgenodigd. Kom op dinsdag tegen 20.00 u. Luister mee, en drink daarna nog een gezellige pint in de tuin van de pastoor.

Op 7 juli opent Ilse Kerremans de reeks. Zij werd als eerste vrouw in België. erkend als chirurg en werkt sinds 1992 als kinderchirurg aan het UZ Gent. Toen een vriendin haar praktijk opgaf om Carmelites te worden greep dat diep in haar leven in.

dinsdag 14 juli  komt Nikolaas Sintobin, die na een korte loopbaan als advocaat en onderzoeker aan de KULeuven, begon te studeren voor pater jezuïet. Na zijn vorming in Parijs was hij enkele jaren leraar en werkte hij in het bezinningscentrum van de jezuïeten in Drongen.

dinsdag 21 juli komt iemand, die voor ons geen onbekende is, Jef Van Hecken

Ooit was hij sportschepen in Mol, ooit voorzitter van Pax Christi, maar in 2012 ruilde hij de Kempische zandgronden  in voor het drukbevolkte Bangladesh, om steun te bieden aan tal van sociale bewegingen, gezondheidsorganisaties en vakbonden. Sociale bescherming en arbeidsrecht zijn twee van zijn stokpaardjes. Intussen is Jef pensioengerechtigd, maar hij straalt nog steeds deze solidaire gedrevenheid uit vanuit een sterk christelijke bewogenheid.

Ja, elke week een andere invalshoek voor de vraag: ‘Wat betekent het voor mij als ik zeg "Ik ben christelijk gelovig"?’

De volgende weken verwelkomen we:


Parochieblad met vakantie

Dit parochieblad is voor de volgende 3 weken, dus hou dat exemplaar goed bij, want er verschijnt twee weken niks meer.

Zelfs het blad dat op 22 juli verschijnt, zal moeilijk heel actueel zijn, want de teksten daarvoor moeten wij binnen krijgen voor 28 juni.
Wees dus mild voor de tekstopmakers van jullie parochies, ondersteun hen en wees dankbaar voor de inspanning, die ze iedere week leveren, een heel jaar lang.

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13
Week 14 Week 15 Week 16 Week 17 Week 18
Week 19 Week 20 Week 21 Week 22 Week 23
Week 24 Week 25      

Externe Links