Liturgische Vieringen - Misvieringen - Liturgische Diensten - Intenties

Week Nr. 10 - 5 maart 2014

8 – 9 maart :  EERSTE ZONDAG IN DE VEERTIGDAGENTIJD
" JEZUS WORDT BEKOORD IN DE WOESTIJN "

Op de lange weg, o God, naar het land van uw belofte,
gaan wij door donkere dalen.
Hoe zouden wij in staat zijn, ons zelf  staande te houden en elkaar te behoeden?
Wees Gij, o God, voor ons een bodem onder onze voeten,
een steun in onze rug, een woord van leven,
zodat wij niet verwijderd raken van U en van elkaar
en volhardend voortgaan, het Licht tegemoet.
(uit het rode bijbeldoosje)

18.00u gezinsviering; Jgt Heylen Hilda, Heylen Staf, Dierckx Anna; Zm Maria Vanuytven, Fons Vannuffelen

08.00 u. Gebedsviering

Misintenties Geel-Zuid aanvragen - Een misintentie kost 13 euro

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

Wat ‘doen’ die daar allemaal in de kerk ? (4)

“Wat doen ze daar nu allemaal?” Nadat wij over het doopsel schreven en over de riten van Aswoensdag, hebben wij het deze week over de kerkelijke uitvaarten. Daarover is er de laaytste tijd heel wat in beweging en daarom is het goed, om even terug te kijken, samen met onze “expert”, Jos Versmissen, ere-pastoor van de parochie Punt. Daarna ook weer een klein stukje duiding.

KERKELIJKE UITVAARTEN
“Er waren drie soorten uitvaarten: eerste, tweede en derde klas; met één, twee of drie priesters,” vertelt Jos “Met zoveel of zoveel kaarsen en met zwarte doeken achter het altaar. Helemaal vol, halfvol of zonder. De deken deed de uitvaarten en heel uitzonderlijk mocht de onderpastoor voorgaan, wel altijd assisteren. Op de vooravond gebeurde er niets. Meestal kwamen de geburen in het huis van de overledene de rozenkrans bidden. Een van de onderpastoors ging na de dienst wel mee naar het kerkhof. In 1962 is het verschil in klassen gestopt en werd de uitvaart voor iedereen hetzelfde. In 1976 werd de liturgie in ’t Latijn overgezet in ’t Vlaams. Leken kregen meer aandacht en er werden voorschriften uitgevaardigd om in geval van nood gebedsvieringen te houden. Ook voor uitvaarten bracht dit veranderingen mee. Pastoor Claes in Larum maakte een gebedsviering die kon gehouden worden op de vooravond van een uitvaart en in Postel werden avonden ingericht om gebedsleiders te vormen. In 1988 werden die vooravondvieringen in al de Geelse parochies gehouden. En de laatste jaren door het tekort aan priesters, worden meer en meer uitvaarten gedaan in gebedsvieringen.”

Sinds 1 januari 2011 is er in ons bisdom een nieuwe nota voor de uitvaartliturgie van kracht. Deze nota tracht een antwoord te zijn op de actuele situatie in ons bisdom. We citeren... In de uitvaartliturgie klopt het hart van een gemeenschap die rouwt. Ook en vooral op het moment van afscheid wil de kerkgemeenschap voor God gaan staan. Alle pijn en verdriet worden in de liturgie meegenomen. Zoals in de psalmen, mogen alle menselijke gevoelens aan bod komen. Naast angst en woede komen in de dienst ook dankbaarheid en genegenheid naar boven. Wanhoop mengt zich met vertrouwen, en omgekeerd.
Eigen aan de uitvaartliturgie is niet de zekerheid van de gemeenschap dat het allemaal wel goed zal komen. Eigen is dat mensen samen in het licht gaan staan van een diepe hoop: dat Gods liefde sterker is dan de dood en het afscheid. Naast de naam van de overledene klinkt tijdens de uitvaartliturgie nog een andere naam: de naam van Jezus, in wie Gods liefde ons eens en voorgoed is toegezegd. We vieren de uitvaartliturgie op het kruispunt van de pijnlijke ervaring van het verlies met de blijde boodschap van de verrijzenis. Het is evangelie op het scherp van de snee. Daarom is elke uitvaartliturgie voor onze kerkgemeenschap een belangrijk moment van zorgzame dienstbaarheid en evangelische verkondiging.


De standaardvorm van uitvaartliturgie in ons bisdom is de woorddienst. Indien de familie echter omwille van geloofsredenen een eucharistie vraagt en indien er een priester ter beschikking is, mag deze eucharistie niet geweigerd worden.
Binnen de liturgie van de uitvaart zijn er enkele specifieke gebruiken

Lichtritus aan het begin van de viering: we ontsteken de paaskaars, symbool van de verrezen Jezus, en we brengen het paaslicht bij de kist of urne, gelovend dat ook het licht van onze dierbare mag blijven schijnen, omdat zijn naam geschreven staat in de palm van Gods hand.

Groet aan de overledene (offergang): Bij de offergang worden alle aanwezigen uitgenodigd naar voor te komen, het kruis of evangelieboek aan te raken, een moment van eer te betonen aan de overledene en tegelijk medeleven te betuigen met de familie. Men ontvangt een gedachtenisprentje en legt eventueel een gift in de offerschaal. Voor de Kerk drukt de offergang ook de bereidheid uit om deel te hebben aan het offer van Jezus.

Afscheidsriten of Absoute: De absoute (eigenlijk absolutio) of laatste smeking is het ritueel aan het einde van de uitvaart waarbij de kist of urne wordt besprenkeld met wijwater en wierook, onder het uitspreken van begeleidende gebeden. Deze gebeden spreken hoofdzakelijk over het oordeel Gods waarvoor het gebed van de Kerk de overledene wil behoeden. Het is ook een laatste eerbetoon aan het lichaam van de overledene. Absoute is afkomstig van absolvere, wat 'losmaken' of 'bevrijden' betekent. Ook de absolutie stamt van dit woord, ook al is de ritus van de absoute geen vorm van absolutie.
Het wijwater herinnert aan de doop, het feit dat de overledene behoorde tot de gemeenschap van gedoopte christenen. De wierook toont de eerbied aan het lichaam dat bestempeld wordt als tempel van de Heilige Geest.

Afscheid op de laatste rustplaats: De uitvaartliturgie is niet ten einde bij het verlaten van de kerk. De voorganger begeleid normaal de overledene mee naar zijn laatste rustplaats. Daar wordt er nog gebeden en een laatste maal besprenkeld met doopwater.

Eucharistie voor de overledenen van de voorbije maand: in onze parochies wordt er in een eucharistieviering van het weekend voor de overledene gebeden. In sommige parochies heeft men een speciale eucharistieviering voor de overledenen van de voorbije maand. Zo wordt ook de band met de parochiegemeenschap sterk gelegd.

Gebedswake op de vooravond: in de meeste Geelse parochies bestaat de traditie dat op de vooravond van de uitvaart, een wake wordt gehouden, waarin we bidden voor de overledene. Dit is een traditie die vooral in de Kempen bestaat en afstamt van het vroegere gebruik dat de familie en buren gingen waken bij de overledene. De gebedswakes worden verzorgd door onze gebedsleiders.

Zo, een klein stukje geschiedenis en duiding bij het kerkelijk afscheid nemen. Volgende week gaan we weer in op een ander deel uit de liturgie.


VASTEN EN BROEDERLIJK DELEN
Mooie versieringen dit jaar in onze kerken: de gieter. ’t Is dit jaar toch wel een eenvoudig symbool, een symbool uit “onzen hof” en toch zit het diep. Het spreekt ons over Senegal. Senegal heeft een slecht verdeelde regenval, niet alleen in tijd, maar ook in hoeveelheid. Hierdoor schommelt de oogst sterk van jaar tot jaar. Bovendien werd landbouw vele jaren verwaarloosd door de overheid. Een gevolg is dat Senegal er niet in slaagt zijn bevolking te voeden en jaarlijks de helft van het nodige graan invoert, hoewel 77 % van de Senegalese bevolking leeft van de landbouw. Het platteland weer vruchtbaar en leefbaar maken, en familiale landbouw winstgevend maken op het Plateau van Thiès en in de vallei van de Grote Baobolong: dat is de opdracht van Broederlijk Delen en zijn partnerorganisaties.

Het gaat dus om water en om mensen en HET instrument opdat die mens het water op de juiste plaats brengt op het juiste moment … juist ja !!! dát is de gieter.
Volgende weken gaan wij op weg met onze gieter én met ons vasten in de Geelse parochies.


elsum viert zijn 40 jarig bestaan

De parochie Elsum is dit jaar in feest, want ze bestaan 40 jaar. Zij nodigt iedereen uit op dinsdag 18 maart om 20.00 u.in haar parochiekerk.

Het gaat die avond over … Franciscus van Assisi – een vertelling.

 “Er was eens…” en “het gebeurde…”

Altijd hebben mensen hun ervaringen aan elkaar doorverteld en altijd opnieuw zullen mensen dat blijven doen: rond de tafel met wat familie bij elkaar, bij het vallende duister rond een vuurtje op bivak, bij een pint in het café…

Als de sfeer goed is en de verbondenheid groot, komen de be-kende verhalen naar boven die betekenis hebben gegeven aan het gezamenlijke verleden, verhalen die we eigenlijk al kennen. “Weet je nog…!?” Mettertijd worden de verhalen sterker, mooier – soms ver-smelten verschillende ervaringen al vertellend ongemerkt in elkaar.

En bij de viering van 50 jaar beweging, of wanneer opa sterft, dan komen de verhalen al eens op papier, worden ze openbaar verteld of voorgelezen. Gezamenlijke herinnering die de toekomst zin geeft…

Zo werd in Franciscaanse bewegingen het verhaal van die Franciscus van Assisi verteld. En steeds weer opnieuw verteld. En werden er verhalen gedistilleerd die niet alleen over daar en toen gingen, maar over hoe mensen doorheen de tijd omgingen – omgaan – met elkaar, met de uitdagingen van de samenleving, met aarzelend of enthousiast geloof, met God.

Zo wil Jos Mariën graag enkele verhalen vertellen over die speciale man uit Umbrië in Italië. Alsof we aan de toog zitten, of rond een kampvuurtje. Om een vleugje herinnering wakker te roepen. Om een verrassend verhaal kleur te geven. Om een inspirerende mens onder het stof en de suikerspinzoetigheid weg te halen. Om jou af en toe misschien ’s in een spiegel te laten kijken. Of gewoon maar omdat hij graag vertelt en jij misschien graag naar verhalen luistert…

Je bent van harte welkom! 

De inkom is gratis - vooraf inschrijven hoeft niet - er is ook nog gelegenheid tot napraten bij een drankje.

TEN AARD VERLICHT

Zaterdag 22 februari stonden de twee kleinkinderen Lana en Noya al klaar toen ik hen kwam ophalen om 19.00 u. Allebei waren ze gewapend met twee pillampen. Met zijn drieën trokken we richting Ten Aard om te gaan wandelen tussen de duizenden lichtjes die Ten Aard die avond mooi zouden verlichten. De vragen bleven niet uit, is het donker daar, mogen we dan onze lampjes aansteken. Het was al enorm druk toen we er aankwamen, de weergoden waren Ten Aard dan ook heel goed gezind. Eerst bezochten wij de grot waar we luisterden naar het verhaal van de verliefde sprinkhaan en het lieveheersbeestje. Na de baan overgestoken te hebben brachten we een bezoek aan onze kerk. De mooie luster die er hing in het portaal trok al direct onze aandacht, zoveel mooie blauwe steentjes. In het middenschip van de kerk waren alle stoelen verwijderd, en mooie glasramen die door de leerlingen van de tekenacademie gemaakt werden waren er geplaatst (zie foto). De mooie muziek die door de kerk weerklonk nodigde uit tot een kort moment van bezinning. Vanuit de kerk trokken we richting kanaal, maar eerst bleven we nog kijken en konden we zien hoe het er heel vroeger in de school aan toe ging. Langs het kanaal waren alle boten mooi verlicht, we wandelden tot aan het sas en kwamen dan terug met de boot. Na nog een aandenken en wat snoepjes (De aardse pier) gekocht te hebben, was het al bijna tijd om terug naar Elsum te keren. De grote wandeling had Lana en Noya erg vermoeid, want voor we in Elsum kwamen waren de pretlichtjes in hun ogen al gedoofd en vertoefden ze reeds in dromenland. Graag nog een dankwoordje voor alle mensen die mee geholpen hebben om deze fijne avond te kunnen organiseren. We kijken al uit naar februari 2016!

JAN


NIEUWE MEESTERS, MAGERE TIJDEN


Op 14 maart gaat in de zaal van het Punt een vertelavond door met auteur Diane De Keyzer. Zij spreekt ons over haar laatste boek: Nieuwe Meesters, Magere Tijden over eten & drinken tijdens WO I. In het jaar, dat de honderdste verjaardag van de eerste Wereldoorlog wordt “gevierd” is dit onderwerp hoogst actueel. De mannen waren gemobiliseerd. Zij vochten aan het front, of sneuvelden of werden ernstig verwond. Moeder de vrouw stond er dan toch maar “voor ’t manneke”. Vanuit het oogpunt van de vrouwen die thuis achterbleven en die de boel moesten draaiend houden en hoe zij inventief dienden om te gaan met het beperkte en schaars aanwezige voedsel om toch lekkere en smaakvolle gerechten op tafel te toveren, krijgen wij een tijdsbeeld.
De auteur Diane De Keyzer is niet aan haar proefstuk toe, ze schreef reeds een aantal boeken waar de rol van de vrouw in onze maatschappij wordt belicht.
De avond loopt ook in solidariteit met een plaatselijk Geel project. De inkomprijs van 5 euro gaat integraal naar de ondersteuning van de 1000km Fietsen van Kom op tegen Kanker voor de spoedafdeling van het Erica-ziekenhuis in Geel.
Iedereen van harte welkom, inschrijven is niet nodig.
De avond gaat door in de parochiezaal van Geel Punt, Antwerpseweg 139 op vrijdag 14 maart vanaf 20.00 u.


federale familiedag in de geelse parochies
Op zondag 30 maart verzamelen alle mensen, die zich iets of wat parochiaan voelen op de terreinen van de Kruiskwacht, het scoutslokaal in de Belse bossen. Het wordt een gezellige namiddag in de Belse bossen. Op de middag wachten wij de mensen op in de hoop dat ze zelf hun picknick meebrengen. Als iedereen dan verzameld is, kunnen wij gaan wandelen, we kunnen samen (volks)spelen, een film bekijken en gezellig bezig zijn. Afsluiten doen wij even ernstig. Je hoort er nog van, maar hou de datum al maar vrij. 


federale bedevaart
Ook hier maken wij al een gaatje vrij in onze kalender. Alle parochies maken samen een bedevaart naar Scherpenheuvel.
Mensen, het wordt zaterdag 6 september … kruisje op de kalender !!!

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09        

Externe Links