Liturgische Vieringen - Misvieringen - Liturgische Diensten - Intenties

Week Nr. 18 - 2 mei 2012

5 – 6 mei : VIJFDE PAASZONDAG
10 mei: Heilige pater Damiaan.
"WIE IN MIJ BLIJFT, DRAAGT VEEL VRUCHT"


Kerk zijn kan je in vele beelden beschrijven: schip, herberg, trektocht…
Wat denk je van: wijngaard, wijnbouwer, wijnstok, ranken, vruchten?
Feestelijk klinkt het alvast, veelbelovend.
Maar er is nog geen wijn, het feest moet nog komen.
Alles hangt af van onze verbondenheid met elkaar en met Jezus ...
Hoe blijven wij in hem geënt?
Hoe draag ik vrucht?
Uit het blauwe bijbeldoosje

18.00 u. Zm Jozef Verwerft, ouders en schoonouders; jgt Theophiel Vanreusel, Maria Troost

08.00 u. Zm Marie Claes, Gaston Krieckemans; fam. Krieckemans, Claes Hermans
 

Misintenties Geel-Zuid aanvragen - Een misintentie kost 13 euro

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

SPOREN VAN GOD …. VIA ST.-DIMPNA …
Bedoelen we nu de kerk van St.-Dimpna of de Heilige Dimpna , Misschien wel allebei. Wij kiezen er elk jaar voor om met de vormelingen de kerk van de St.-Dimpnaparochie te bezoeken. Waarom eigenlijk? Het is een mooie kerk. Men vindt er veel terug over tradities in de kerk. Een preekstoel bijv. of een biechtstoel. In Elsum kennen we dat niet. Moeten ze dat kennen? Ik weet het niet maar de vormelingen staan er toch wel voor open. Als je met hen een bezoek brengt aan de kerk van St. Dimpna, dan gaan er wel weer heel wat deuren (letterlijk en figuurlijk) open voor deze jonge mensen. Ze worden onder andere via de mooie glasramen ook in contact gebracht met het verhaal van Dimpna. Een verhaal dat spannend is maar dat ook heel veel gevolgen gehad heeft en nog heeft voor onze stad.
De maand mei komt er aan. De Mariamaand en in Geel ook de Dimpnamaand. Misschien is dat niet voor iedereen altijd even duidelijk. Om de vijf jaar weten we dat heel goed. Dan is alles wat je hoort en ziet: Gheelamania. De jaren daartussen is het meestal wat stilletjes. Moet het altijd uitgeschreeuwd worden? Of is er altijd iets aanwezig? We vieren alleszins elk jaar op 15 mei de Heilige Dimpna met een eucharistieviering. Iedereen is daar welkom!
Voor de stadsfilm, Welkom is onze stad, is men Dimpna niet vergeten. Het was gemakkelijk geweest om er totaal niets mee te doen. We hebben genoeg troeven in Geel: natuur, horeca, een nieuwe markt, festiviteiten allerlei. En toch koos men ervoor om St. Dimpna en de gezinsverpleging een bijzondere plaats te geven.
Als je niet van Geel bent is het in aanvang moeilijk te vatten wat er leeft. Je hoort geregeld zeggen; je komt er en je blijft er. Je voelt je er thuis. Je ervaart een behulpzaamheid, zonder bemoeienis. Je ervaart een “kom erbij”, zonder opdringerigheid. Ook al zie ik ook wel een zeer snel veranderend klimaat. De stad, en daarmee het komen en gaan van mensen, komt met rasse schreden dichterbij. Nieuwe bewoners hebben soms de tijd niet om Geel te leren kennen of ze zijn al terug weg. De geschiedenis, de tradities zijn niet gekend en de tijd is er niet om die te leren kennen. Jammer. Het wordt ook moeilijker om mensen te vinden die mee op een kar willen springen, mensen over de streep trekken is niet gemakkelijk. We hebben al wel geleerd dat positieve ervaringen om herhaling vragen.
Toch is juist dát de kracht van Geel. We zijn er voor en met elkaar. De gasten zie je minder in het stadsbeeld, ze zijn er nog wel. Het doet deugd als ze in de zondagsviering aanwezig zijn en er hun eigen plaats hebben. Hun aanwezigheid is soms anekdotisch maar zeker warm. De mannen die tijdens de palmviering hun mand met palm komen vullen en terug verdwijnen, de Frans die binnen komt op het moment dat het voor hem past, te vroeg, op tijd of te laat en hoe hij dan ook eerst zijn kaarsje gaat branden. Louis die luidop zijn gedacht zegt en vragen stelt als iets niet duidelijk is. Deze mensen brengen ons terug met onze voeten op de grond. We zijn allemaal maar gewone mensen. Gastgezin zijn, doe het maar. We hebben het in Geel jaren gedaan en doen het nog. Gastgezin of pleeggezin zijn is niet eenvoudig: de problematiek wordt moeilijker, partners gaan allebei werken, het werkt niet meer van generatie op generatie. Er ontstaan andere “zorgvormen”. Mensen verleggen hun” hulp”. We zien bloeiende vrijwilligerswerkingen in de rusthuizen. Er zijn opvanggezinnen en pleeggezinnen voor jongeren.
Geel is sterk in het uitnodigen en onthalen van mensen. Ook nu weer in augustus. De Eurofeesten komen er aan. Vijf jaar geleden hadden wij voor het eerst gasten in Elsum. De Oostenrijkers waren vol van deze dagen. De sfeer, de samenwerking, de opvang, de uitwisseling en natuurlijk bovenal de grote gastvrijheid. Dat hebben we zeker ook aan Dimpna overgehouden. Ik ben blij dat het stadsbestuur voortdurend impulsen geeft om het gemeenschapsleven en de gastvrijheid kansen te geven. Zij kunnen niet zonder de plaatselijke bevolking maar wij kunnen ook niet zonder hen (niet bedoeld als propaganda voor de verkiezingen hoor hm). Initiatieven als “ Pak uit met je dorp” doen het toch maar en met herhaling.
Een gastvrij iemand is, volgens het woordenboek, iemand die hartelijk is tegenover zijn gasten. Een gastvrij iemand is gul in het onthalen van gasten.
Gastvrijheid is het gebruik gastvrij te zijn, en ook het gastvrij handelen zelf, dat wil zeggen: ontvangen en onderhouden van gasten, bezoekers of vreemdelingen, in vrijheid en goede wil.
Daar zijn we in Geel sterk in. En dan moeten we koesteren!
Ook dat kan je goddelijk noemen.

Chris Geens

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13
Week 14 Week 15 Week 16 Week 17  

Externe Links