Liturgische Vieringen - Intenties

Week Nr. 37 - 15 september 2010

18 – 19 september: 25STE ZONDAG DOOR HET JAAR
" GIJ KUNT NIET GOD DIENEN EN DE MAMMON "
Laat mij zoeken, God, hoe ik Jou kan dienen door dienstbaar te zijn aan mensen.
Laat mij solidariteit zoeken, God, hulp en aandacht geven aan de kleinen en de zwakken,
Help mij, mee op te komen voor een rechtvaardige verdeling van geld en de goederen van de aarde.
Geef mij de moed, om niet in de eerste plaats te denken aan mijn spaarboekje, maar te streven naar een eenvoudige manier van leven.
Naar het groene bijbeldoosje

18.00 u. Startviering werkjaar: “Mensen nabij zijn.” Jgt. Gerard Cuyvers, Josephina Boons, Gusta Cuyvers, Ernest Wuyts, Alfons en Geert Nijs, Hilde Wuyts en Nancy Binnemans.
zondag 19 september

08.00 u. Startviering werkjaar: “Mensen nabij zijn.” H. Mis.

Misintenties Geel-Zuid aanvragen

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

Mensen nabij zijn … wat betekent dat voor mij ?
Ons bisdom koos dit jaar als jaarthema “ Mensen nabij zijn”.Op zich is dit niet zo’n moeilijk zinnetje. Het in de praktijk omzetten is echter niet zo eenvoudig. Als kerkgemeenschap zouden we daar toch blijvend moeten voor gaan. Wij willen even stilstaan bij onze parochies als gemeenschap. Hoe nabij zijn wij elkaar?
Mensen nabij zijn, wil zeggen, dicht bij de mensen staan – zo, dat zij voelen dat ze erbij horen – ten volle deel uitmaken van onze parochiegemeenschap. Niet enkel op bepaalde momenten maar voortdurend. Lukken we hier wel in? Als je het mij vraagt, niet echt. Ik weet dat we wel willen, maar we hebben zo weinig tijd, we kennen hen niet, je kan toch niet zo maar naar mensen stappen. Argumenten genoeg dus om het nabij zijn van mensen te laten verwateren.
Tot voor enkele jaren bezochten onze parochies alle nieuwkomers. Gewoon een praatje maken om de mensen te leren kennen en hun de parochiale werking voor te stellen. Ze leerden de verenigingen kennen en de buurt. Bij gebrek aan vrijwilligers, als gevolg van het geregeld verhuizen en veranderen van woonplaats, het niet meer zo hecht zijn als parochie en de wetgeving op de privacy, wordt dit niet meer gedaan. Het waren kansen die we nu missen. Mensen glippen zo door de mazen van het net.
In onze Vlaamse taal kennen we ongelooflijk veel spreekwoorden en gezegdes, ik verbaas me er telkens opnieuw over. Vaak beschrijven zij onze manier van omgaan met elkaar in positieve en in negatieve zin. Enkele voorbeelden: onbekend is onbemind, uit het oog is uit het hart, wat het oog niet ziet -het hart niet deert,de ene dienst is de andere waard,een vreemde eend in de bijt, iemand een hart onder de riem steken, het ene oor in en het andere oor uit,elk huisje heeft zijn kruisje en ga zo maar verder. De spreekwoorden drukken uit, wat er in de samenleving leeft.
Neem nu: onbekend is onbemind. We hebben snel een mening over het anders zijn van mensen klaar. We kennen hen niet, we kennen hun gewoontes niet en hun achtergronden evenmin. Mensen nabij zijn betekent dan, ik wil jou beter leren kennen, ik wil van jouw eten proeven, ook al ruikt het heel ongewoon. Ik wil ontdekken hoe jij leeft. Ik wil dat jij erbij hoort, je bent welkom in onze parochie. Wij doen moeite om jou er bij te betrekken. Wij stappen naar jou toe. Er zijn echt ook wel positieve initiatieven hoor. Een voorbeeld hiervan was, “Pak uit met je dorp” onder andere in Elsum ,waar er inwoners aangesproken werden om multicultureel te koken voor de hele parochie. Een heel groot succes. …
Een ander voorbeeld: uit het oog uit het hart. Is het niet zo dat we heel snel vergeten? We nemen de draad van het dagelijks leven weer op en doen alsof er niets gebeurde. We vergeten dat Anna alleen is, nu haar man overleden is. Een bezoekje zou echt wel deugd doen. En Jef, we sprongen enkele weken geleden geregeld bij toen Marie nog thuis woonde. Nu ze in het rusthuis woont, is dat niet meer zo nodig. Dat denken we toch. En Jef en Marie hebben ons nodig, ook nu nog. Gelukkig zijn er de ziekenbezoekers van ziekenzorg en de vrijwilligers in de rusthuizen. Natuurlijk zijn er ook nog heel toffe buren.
Gelenaars dragen zorg voor hun zieken. Ja, alleszins meer dan doorsnee genomen in andere steden. Deze mensen horen erbij. Avalympics scoort hoge toppen in Geel. Mensen zetten zich enorm in voor deze groep, ze gaan er voor. Ze dragen het hart op de juiste plaats voor deze mensen.
In de kerstperiode denken we aan mensen in armoede. De ene al wat meer dan de andere. We delen mee met MIN en Welzijnszorg. Maar weten we eigenlijk hoeveel mensen er in armoede leven in Geel? Willen wij deze mensen betrekken bij activiteiten? Willen we de kinderen uitnodigen voor de jeugdbeweging en de ouders voor de KWB, KAV, Landelijke Gilde? Stappen wij naar hen? Staan we stil bij deze groep parochianen of passen ze niet in ons plaatje? Zijn ze té anders?
Welke plaats hebben jongvolwassenen en jonge gezinnen in ons parochieleven? Het zijn toch die mensen die met twee gaan werken en nooit thuis zijn? Het zijn toch die mensen die voor niets tijd hebben en nergens in geïnteresseerd zijn? Zeg jij dat ook? Vind jij ook dat je aan deze mensen niets hebt? Of heb je er al eens met deze mensen over gepraat? Weet je wat hen boeit? Weet je wat hen bij elkaar brengt? Ik merk dat deze mensen dikwijls de trekkers zijn van de straatBBQ’s – zij willen de straat bij elkaar brengen en houden.
Bij de doopvoorbereiding merk ik, hoe geïnteresseerd ze zijn in elkaar, in elkaars kinderen en in gelovig en waardenvol opvoeden. Een groep om niet los te laten.
In de komende maandelijkse artikels willen we onze buren eens in het daglicht stellen. Hoe nabij zijn wij de mensen in rouw, de mensen in armoede, de jongvolwassenen en jonge gezinnen, de jongeren, de rusthuisbewoners, de zieken en de ziekenbezoekers, de mensen met een mentale beperking, de vreemdeling in ons midden en ook de kerkbezoekers? Het wordt een boeiende tocht door onze gemeenschap.
Chris Geens

BLOED GEVEN BIJ HET RODE KRUIS
Bloed geven doet leven! Het zijn geen loze woorden, maar een slogan die nog dagelijks z'n gelijk bewijst. Geel heeft een reputatie hoog te houden en regelmatig staan lange rijen aan te schuiven om “hun duit in het zakje te doen”. Op donderdag 23 september, tussen 16.30 u. en 20.30 u. kan jij er ook bij zijn in het parochiecentrum van St.-Amands en op 21 oktober van 18.00 tot 20.00 u. in de parochiezaal van Zammel. Iedereen is welkom en je krijgt na een klein medisch onderzoek de gelegenheid, om een goede daad te stellen en je bloed te geven voor je medemens.
Tot dan!
... en alvast bedankt!
Rode Kruis-Geel

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13
Week 14 Week 15 Week 16 Week 17 Week 18
Week 19 Week 20 Week 21 Week 22 Week 23
Week 24 Week 25 Week 26-27-28 Week 29-30-31 Week 32
Week 33 Week 34 Week 35 Week 36  

Externe Links