Liturgische Vieringen - Intenties

Week Nr. 16 - 21 april 2010

24 – 25 april: VIERDE PAASZONDAG
29 april: H. Catharina van Siëna, patrones van Europa
" Ik geef eeuwig leven aan mijn schapen "

In hoeverre ben ik herder, hoeder van mensen? Leer mij kijken, God, naar mensen die zich niet geaccepteerd voelen, die worden vastgepind op hun verleden. Leer mij zorg opnemen voor mensen, die hun gevoel van eigenwaarde kwijtspeelden. Leer mij waardering opbrengen voor medemensen vanuit de overtuiging dat iedereen gelijkwaardig is. En laat mij die ene, die verloren liep, niet vergeten.
Uit het groene Bijbeldoosje

18.00 u. Zm. Tuur Geukens en familie Geukens.

08.00 u. Zm. Jozef Boeckx en Jozefa Caers (V.S.).

Misintenties Geel-Zuid aanvragen

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

Kijk eens naar Geel, mijn beste mijnheer, …

Midden in de maand april van dit Dimpnajaar worden wij toch overvallen door een “heel apart gevoel”. Folders in de wildste kleuren. Zenuwen op de toeristische dienst van onze stad. De vroegere militaire basis op Kievermont lijkt wel een heuse schrijnwerkerij. Op de school van de Katersberg klinken bevelen in ’t Frans, die de strafste Franskiljon de stuipen op het lijf jagen. De pastores overleggen druk, hoe ze de nieuwe bisschop van Antwerpen zullen ontvangen. Onder iedere kerktoren wordt druk gezocht naar tientallen en nog eens tientallen figuranten voor de Ommegang en dan hebben wij het maar over een paar aspecten van de zenuwstreng, die momenteel door Geel loopt. Op een ander zouden ze zeggen “Ze zijn zot”, maar in Geel kan dat niet, want bij ons is dat een scheldwoord.  …

Het moet zijn, dat iedere tijd zijn eigen leven en zijn eigen taal met zich brengt. In duistere tijden ontstond de gezinsverpleging in ons dorp. Geel was wereldberoemd en had een reputatie, die overal op een ándere glimlach werd onthaald, maar “die van Geel”, die deden het maar. … eeuwen en eeuwen lang.

Op het einde van de 19de eeuw, de tijd van bombast en “pluche palace” sloegen de Geestelijkheid van Geel en de paters van Tongerlo de handen in elkaar en werd een echte Dimpna-cantate bijeengeschreven door Servaas Daems. Luid en heldhaftig werd Dimpna bezongen als de BLANKE LELIE die bloeide op onze HEIL’GE GROND, maar ook IN ZAMMEL NABIJ EEN PU-PUTJE, daar stond er een Hu-hutje ….  Een traditie ontstond, om iedere 25 jaar een Dimpnajaar te organiseren. ’t Was de tijd van allerlei Heilige jaren in Rome, Compostela, Jerusalem en … Geel.

En de 20ste eeuw kwam eraan met Dimpnajaren in 1900, 1925, 1950 en 1975. …O GEEL, UW FAAM klonk alom. Maar in 1975 waren de tijden plots veranderd. De kerk van voor het concilie was er niet meer. Het Rijke Roomse leven had zich omgevormd tot een andere devotie. De strijdliederen klonken minder fors. Wat 25 jaar geleden nog kon, dat kon niet meer, maar ’t was moeilijk om in één organisatie die geschiedenissprong te overbruggen. Dimpna kreeg haar “Ommegang” van burgemeester Van Rompaey en van Jef Sledsens en vele anderen. Zij deden hun best en besloten “dat nooit meer” een kloof van 25 jaar (en wat voor jaren !!!) die moest kleiner worden gemaakt. Het werd een vijfjaarlijks initiatief, dat niet klein te krijgen was. Ettelijke keren regende de ommegang uit. Met massa’s kleren werd gesleurd tussen zolders en kelders. Straatversieringen en blazoenen werden aangekocht, verkocht en geraakten terest. En zes ommegangjaren tekenden het einde van de 20ste eeuw.  Er waren aanvullende opvoeringen van allerlei aard, elke keer opnieuw, elke keer een beetje anders, zowel in Den Bruul als aan de Gasthuishoeve. In 2000 hield iedereen een beetje zijn hart vast. Het regende, ’t had moeite gekost om volk bijeen te krijgen, zou het nog wel lukken ? Was ’t niet voor de laatste keer ? Zuchten werd er overal gedaan en …

In 2005 viel alles bijeen. Dimpnafeest was Pinksterfeest. Dimpke van hierboven had het zo geregeld. In Lichtaart en in Balen waren er regenbuien zat, maar Geel bleef droog. Danke Dimpke ! en Wat vroeger een cantate was, werd een wervelende show. Terwijl iedereen een beetje glimlachte (grimlachte ???) werkte en wroette en stampte Luc Stevens met zijn acteurs dapper door. Dimpna kreeg een nieuwe eigentijdse vertaling: GheelaMania.

Wij gaan voor de mis, de Ommegang, het feest van de gastgezinnen, GheelaMania …

En toch, mensen, laat ons eerlijk zijn … tussen al die jaren door klonk regelmatig – niet op de affiche, niet in de gazet, niet op de TV en niet op Utube – een eenvoudig lied.

Vorige week stierf Jefke Verhaegen, Hij kan het ons niet meer voorzingen, maar … ’t Blijft toch wáár zekers !

In ons lief klein landje, daar aan ’t Noordzeestrand, met golven en duinen en zand...
liggen de steden als parels aanéén, maar zo mooi als mijn dorp is er geen.
Als stroomt hier de Nete langs bossen en wei, betoverd door ‘t purper der hei.
Toch vraagt men soms honend, vanwaar ik wel ben.
Aan hem leer ik’t dorp dat ik ken.

Ik kom uit Geel mijn beste meneer. Kijk mij zo niet aan.
Ik kom uit het schoonste Kempische dorp, onthoud dat voortaan.
Bij ons zijn de mensen barmhartig en gul lijk je nergens ontmoet.
Ik kom uit Geel, meneer en daar, daar is het goed.
Waarom die glimlach om je mond, waarom zo grimmen?
Lach je met mij misschien omdat we de zieken beminnen.
Zonder te blozen ga ik mijn weg en ‘t moet mij van ’t hart.
Mijn dorp is een pareltje dat schittert op dez’ aard.
Mmmmmmmmmmmmmmmm … .

Van al wie je hier in ons landje ontmoet, heeft iedereen toch zijn naam.
Denk aan ‘t Sinjoorke of aan den Ajuin, of de Mechlaar want die blust de maan.
Maar kom je uit Geel, neen, dan valt het niet mee. De spotnaam drukt ons steeds teneer.
Want...ach... die van Geel.. wie geeft er wat om?
Men scheldt en men schimpt toch zo stom.

Ik kom uit Geel mijn beste meneer. Kijk mij zo niet aan.
Ik kom uit het schoonste Kempische dorp, onthoud dat voortaan.
Bij ons zijn de mensen barmhartig en gul lijk je nergens ontmoet.
Ik kom uit Geel, meneer en daar, daar is het goed.
Waarom die glimlach om je mond, waarom zo grimmen?
Lach je met mij misschien omdat we de zieken beminnen.
Zonder te blozen ga ik mijn weg en ‘t moet mij van ’t hart.
Mijn dorp is een pareltje, dat schittert op dez’ aard.

Tot bij Dimpna!
Marcel De Vries

AFSCHEID VAN E.H. JOZEF VERHAEGEN
Met velen namen vorige week wij in Tessenderlo afscheid van “Jefke” Verhagen. De “professor van ’t college” woonde reeds enkele jaren in rusthuis Wedbos. Het leven heeft hem in zijn oude dag niet erg gespaard, maar telkens vocht hij terug en hoorde hij er weer bij.
Jef blijft een herinnering voor veel Gelenaars en wij zijn dankbaar voor het goede dat hij bijbracht bij zijn zangkoren, zijn jeugdbewegingen, zijn school, kortom: zijn mede-mensen.

VLAAMSE ERFGOEDDAG
Zondag 25 april  is er in Vlaanderen en Brussel weer Erfgoeddag.
Jaarthema is deze maal ‘FAKE?’.
In de bibliotheek doen ze dat met het volksverhalenproject van k.ERF. In november 2009 lanceerde Gorik Goris een nieuw volksverhaal met als titel Zwarte Pier en de vloek van het Smaterskapelletje. Het verhaal startte in Geel en werd telkens aan een volgende gemeente voortverteld. Na omzwervingen langs Retie, Dessel, Mol, Balen, Meerhout en Laakdal, beschikt elke k.ERF-gemeente over een gloednieuw volksverhaal. Alle vertelmomenten werd er een compilatiefilm van gemaakt die tijdens de Erfgoeddag doorlopend vertoond wordt in de bibliotheek. Gorik Goris vertelt dit unieke verhaal om 15.00 u in de bib.

VZW KREATIEF
organiseert een workshop “voorjaarskruiden” op maandagnamiddag in de Boogaard op 26 april, 10 en 17 mei.
Allerlei informatie over verschillende voorjaarskruiden – en planten. Heerlijke gerechten van kruidige wijnen en salades tot desserten maken met (h)eerlijke middeltjes uit moeder natuur. Op vele kruidige vragen een deskundig antwoord.
Inschrijven voor 21 april op 014 / 56 05 95

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13
Week 14 Week 15      

Externe Links