Liturgische Vieringen - Intenties

Week Nr. 11 - 17 maart 2010

20 – 21 maart: VIJFDE ZONDAG IN DE VEERTIGDAGENTIJD
" De overspelige vrouw "

Niemand is perfect, dat weet ik, maar ik heb toch wel zo mijn ideeën over mensen die het anders doen dan ik, die anders zijn dan ik. Hoe komt dat? Waarom zijn ‘anderen’ een bedreiging voor mij?
Uit het groene Bijbeldoosje

18.00 u. Jgt. Jan Vangheel, Julia Verwimp, Janneke en Jeanine Vangheel, Patrick en Isidoor Veraghtert, Jos Lathouders, Fons en José Vangheel. Zm. Louis Vangheel, Constantia Vermeulen, Louis Vissers, Lieve Gielen en overleden familieleden Dresselaerts – Bastiaens. Mis om genezing.

08.00 u. Zm. Maria Daems – Louis en Karel Verachtert.

Misintenties Geel-Zuid aanvragen

GEELS PASTORAAL FEDERATIENIEUWS

Beweeg…bewegen..BEWEGING, verenig…verenigen… VERENIGING

Verenigingen: begin van gemeenschapsvorming?

Vlaanderen is gekend om zijn vrijwilligers, zijn bewegingen en verenigingen. In het buitenland zijn ze jaloers op ons, daar mag je zeker van zijn. Heel wat mensen zijn lid van een vereniging. En wat daarbij dan ook nog opvalt: menigeen engageert zich ook om de vereniging te laten leven. Er zijn de bestuursleden en de vele helpende handen bij bijvoorbeeld feestelijkheden of om een kantine open te houden. We kunnen dan ook niet anders dan er op de Geelse bladzijde van het parochieblad aandacht aan te geven.

Als we er het woordenboek op nakijken lezen we: “ Verenigen is samenvoegen, samensmelten, het samen komen in één punt. Het samenkomen en samenwerken met een bepaald doel.”

Het verenigingsleven laat bij mensen sporen na. Neem nu de jeugdbeweging.

Wie is er vroeger niet bij een jeugdbeweging geweest? KSA, VKSJ,(V) KAJ, scouts, Chiro ,KLJ… De jeugdbeweging vormde ons. We zijn het er over eens: we zijn door de jeugdbeweging geworden wie we nu zijn. De jeugdbeweging was in onze beleving zoveel belangrijker dan de school. Samen spelen en werken met leeftijdsgenoten in een vrijetijdssfeer. Met vrienden op kamp gaan. Leren hoe je met anderen kan samenleven. Ik zie dat dit nu niet anders is. De jeugdbewegingen doen het goed. Kinderen en jongeren willen spelen en “buiten komen”. Een beetje stimulans van de ouders is wel nodig. Soms vraag ik me af: zijn het niet dikwijls ouders die er tegenop zien om rekening te houden met de uren van de bijeenkomsten, de weekends en de kampen. Als je echter de leidingen ziet, dan zijn die nog “even zot”. Ze steken er hun weekends en vrije tijd in, ze lopen nog altijd in uniform rond en de vlag is nog altijd heel belangrijk.

Eigenlijk toch gek, als je ziet dat juist die uiterlijkheden uit ons dagelijks leven dreigen te verdwijnen. Hoewel, op onze Elsumdag  hingen de vlaggen van KAV,KWB en de Chiro broederlijk en zusterlijk tussen de Vlaamse Leeuw, de Belgische vlag en de vlag van Geel.

Het verenigingsleven voor volwassenen

Dat heeft het op dit moment, ondanks de inzet van bestuursleden en medewerkers, een stuk moeilijker. Voor hen is het ontzettend moeilijk om een toon te vinden die de mensen blijft aanspreken.  Mannen en vrouwen gaan beiden werken. De ouders spelen taxi voor de kinderen die overal bij zijn: van muziekschool over tekenschool naar het ballet. Van de voetbal naar de scouts en…  als de ouders dan eens thuis zijn, willen ze van elkaar genieten en niet opnieuw( gescheiden) vertrekken.

 Ik vraag me al langer af waarom een aantal verenigingen nog steeds zo gescheiden werken. Waarom mannen en vrouwen afzonderlijk? Is een gezinsbenadering niet eigentijdser en relevanter? Persoonlijk spreekt een gemengde werking me meer aan.

Het is ook moeilijk om parochieel te blijven werken, zeker in de centrumparochies. Er heerst al (veel meer dan in de buitenparochies) een stedelijke sfeer.  Nu mag het Geelse beleid wel trots zijn op zijn meer stedelijke evoluties. Ik denk dat we toch moeten opletten dat juist de Geelse samenhorigheid behouden blijft. In welke mate is er nog een “groepsgevoel”? Willen mensen bij een groep horen? Willen ze kleur bekennen? In welke mate willen mensen aangesproken worden?

Misschien missen we ook het gemeenschappelijk doel wel…

In de jaren zeventig en vroeger waren KAV,KWB, Landelijke Gilde,OKRA,Vlaamse gepensioneerden… nog echte bewegingen. Het waren” groepen van mensen die op grond van gemeenschappelijke waarden en overtuigingen probeerden maatschappelijke ontwikkelingen te beïnvloeden.” Er is veel gerealiseerd, maar er is nog heel veel niet gerealiseerd. De top beseft dat maar volgt de basis nog wel? We zijn zoveel individualistischer geworden, we leven zo veel meer op onszelf. In welke mate laten we ons raken door “de ander”? Bestaat solidariteit nog of is het een oubollig woord “van vroeger”? Of zijn er nog “enkele” heel solidaire mensen die je overal tegenkomt?

En tegen dit alles moet je opboksen.

Ik bewonder al die bestuursleden die er voor blijven gaan, telkens opnieuw organiseren en aanspreken. Soms met groot succes en soms met een stevige kater als gevolg. Ik duim mee. We mogen onze verenigingen niet in de steek laten. Zij vertegenwoordigen een enorme rijkdom.

Wat dan wel weer enorm bloeit, zijn de sportclubs, hobbygroepen….

Groepen wielertoeristen, groepen wandelaars, groepen supporters. Het samen iets doen staat hier centraal, samen moe maken en daarna een pint pakken. We willen er dus blijkbaar toch wel bij horen.

En dan zie je toch ook dat er veel mensen zijn die zich ergens voor inzetten. Niet oeverloos en onbeperkt, wel gericht en concreet. En is dat dan minder goed? Ik denk het niet, het is gewoon anders. En met dat andere weten we nog niet zo goed raad. Hoe kunnen we iets uitbouwen als er een ander soort engagement de  kop op steekt. Daar zijn we nog niet mee rond. Het verenigingsleven staat voor een opdracht en een uitdaging – op dit moment vooral zoeken, uitproberen en vooral niet opgeven.

Chris Geens

kerkelijk ontbijt
Vorige zondag, 14 maart nodigde de parochie Zammel ons allemaal uit op haar jaarlijkse “Kerkelijk ontbijt”. Tijdens de wekelijkse eucharistieviering van 08.30 u. stonden de stoelen “ietwat anders” geschikt. Er kwamen tafels uit de parochiezaal en na de mis werd samen ontbeten ter plaatse ín de kerk. Geen toegangskaarten, geen gedoe! Zij vroegen een “vrije bijdrage” voor Broederlijk Delen en hoopten op gulle handen. Kerkelijk Ontbijt … Broederlijk Profijt !
Tientallen projecten in de Derde Wereld rekenen op ons. Op Palmzondag houden onze kerken hun tweede omhaling en nu zondag ontvangt Elsum ons op zijn sobere maaltijd. Álle parochies zijn genodigd.

info-avonden St.-aloysiusinstituut
Op dinsdag 23 en woensdag 24 maart organiseert het Sint-Aloysiusinstituut van Geel twee sessies voor leerlingen van het zesde leerjaar en hun ouders. Ingang via de poort aan de Diestsweg en het Schuttershof. Men kan op de speelplaats parkeren. Ouders en leerlingen krijgen een overzicht aangeboden van het aanbod van de school. De avonden starten telkens om 19.00 u. Het einde is voorzien om 21.30 u.

BLOEMSCHIKKEN ROND PASEN
Volkstuinen en Lobelia hebben weer plannen op overschot. Op woensdag 24 maart van 13u30 tot 15u30 gaan zij kinderbloemschikken in het parochiecentrum van st.-Amands met als thema Pasen. inschrijven en info voor 21 maart op 014 58 72 36. Daarna gaan zij weer voor hun fantastische tentoonstelling in en naast Palmenmarkt in de zelfde zaal op zaterdag 27 en zondag 28 maart van 10.00 tot 18.00 u. Iedereen welkom

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 09 Week 10      

Externe Links