Liturgische Vieringen - Intenties

Week Nr. 21 - 20 mei 2009

23 – 24 MEI “7 de PAASZONDAG”
“ MOGEN ZIJ ÉÉN ZIJN ZOALS WIJ ”

Tussen Hemelvaart en Pinksteren kunnen we ons ‘verweesd’ achtergelaten voelen. Maar met Pinksteren neemt God zijn intrek opnieuw onder de mensen. Niet in één mens, zoals christenen van Jezus belijden, maar in de gemeenschap van Jezus’ volgelingen. Toen en nu is het een gemeenschap van mensen die volkomen verschillende levens leiden.
Maar zij zijn één in de liefde en gunnen elkaar het beste. Zo blijven zij verbonden met God.
(uit het blauwe bijbeldoosje)

18.00 u           Jgt. Jan Vangenechten en Bertha en Louis De Pooter. Jgt. Jos Van de Poel.

08.00 u           Zm. overleden familieleden Nevelsteen – Haepers en zoon, familie Canters – Bergen.

Misintenties Geel-Zuid aanvragen

GEELS PASTORAAL NIEUWS

VORMSELS IN GEEL

Best wel spannend zo een vormselviering!!

Vanaf april wordt het spannend. De vormselvieringen dienen zich aan en de vieringen moeten in ons bisdom op voorhand doorgestuurd worden naar de vormheer. Dat wil zeggen: goed op tijd want als er opmerkingen zijn moet je die nog kunnen invoegen en terugsturen en de drukker heeft ook zijn tijd nodig. Tussen catechisten is dat dan ook het onderwerp van de dag.;”En gaat de vormheer akkoord? Bij ons was het OK maar ik heb horen zeggen dat die van de andere parochie het teruggestuurd kregen omdat de geloofsbelijdenis niet officieel genoeg was. Ze kwam anders van de pastoor zelf!!! En op een andere parochie was het epistel niet uit de schrift en dat mag niet. Ze hebben dat moeten veranderen!!!”

In de praktijd valt het echter allemaal nogal mee en de vormheren doen hun uiterste best om alternatieven voor te stellen. Uiteindelijk wordt de viering definitief naar de drukker gebracht.
Dan komen de telefoontjes van de ouders binnen, gaande van wanneer is de repetitie tot kan ik dat briefje voor het werk krijgen. Natuurlijk kan dat maar nog even geduld, dan kan het voor iedereen. Sommige werkgevers in Vlaanderen zijn daar pietje secuur in, en vragen reeds lang op voorhand het bewijsstuk. Maar uiteindelijk wordt dat allemaal opgelost en kunnen de repetities beginnen.
Hoofd koel houden, niet roepen” zeg je dan tegen jezelf,  maar het is niet simpel. Jongeren van 12 die beseffen dat het nu menens wordt. Ze  etaleren hun zenuwachtigheid  door extra veel te bewegen, hun buurman af te rossen met het spiksplinternieuw boekje, 100 keer vragen  waar het toilet is en de clown uit te hangen. Met engelengeduld en vriendelijke kordaatheid leiden de catechisten de vormelingen door zang, offerande, toneeltje, teksten en het ontvangen van het vormsel zelf. Dat laatste is best impressionant en heel wat vormelingen kijken dan ook zeer wantrouwig, wanneer ze en kruisje op hun voorhoofd krijgen gedrukt.

Als ze morgen hun hoofd maar niet terugtrekken” denk ik dan. Maar in al die jaren is dat nog nooit gebeurd.

Op het thuisfront is het ook best spannend. Het feest moet voorbereid worden en heel het gezin gemobiliseerd. Heel wat anders samengestelde gezinnen voeren  een complexe communicatie met ex, halfbroers en zussen en grootouders van de nieuwe en oude relatie, maar in de meeste gevallen valt het allemaal op zijn pootjes en staat iedereen op de dag zelf paraat.
Een vraag blijft zeer spannend. Zal de viering niet te lang duren! Je houdt het niet voor mogelijk maar deze vraag wordt 100 keer  gesteld en er wordt verwezen naar vorige jaren, waar ze 1 uur en half had geduurd, of nog erger bijna twee uren!!!

In stilte bid ik dan tot de Heer de dat de vormheer rad van tong mag zijn en de vormelingen super vlotte lezers, maar uit ervaring weet ik ook dat uiteindelijk niemand er achteraf echt van wakker ligt.

Het moment zelf. Hier zie je de geloofsgemeenschap op haar best. De vormelingen stralen en zetten zich fier op hun stoel en de kerk loopt vol.
Ik denk dan: nu wordt het echt spannend. Immers op dit heilige moment, waar we als kerk deze jongeren mee opnemen door de kracht van de Geest in de grote kring van bewuste christenen, twijfel ik wel eens. Hebben we alles wel ernstig genoeg voorbereid. Hebben deze jongvolwassen het goed begrepen en zijn ze er klaar voor?  Zouden ouders daar een graantje van meegepikt hebben?

Tot het moment daar is dat ze hun vormsel door de vormheer toegediend krijgen. De ouders staan lichtjes achter de vormeling en leggen hun hand op de schouders. Eeuwenoude woorden worden gesproken en de zegening gebeurt. Nooit in al die jaren dat ik dit heb mogen meemaken, heb ik dan nog getwijfeld. Al deze mensen, rijk of arm, modieus of gewoon gekleed, gescheiden of samen, gestudeerd of niet, al die mensen voelen aan dat dit pure ernst is dat  het banale overschrijdt. De olie die doordringt tot in het hardste marmer, raakt de harten van deze mensen. De Geest is daar en geeft levenskracht.
De viering is nu op haar hoogtepunt en de spanning ebt langzaam weg. Op het moment dat de vormelingen hun ouders danken met een aandenken, voel je ook dat alles in harmonie zit en dat de viering geslaagd is.
Als je dan een kwartier later naar huis fietst dan komt een laatste spanning naar boven. Is het nu werkelijk zo dat de vormselviering een plechtig afscheid  van de kerk is en dat deze vormelingen nooit meer in het gebouw zullen binnenkomen tenzij bij een begrafenis?
Deze spanning is de moeilijkste, maar als ik dan terugdenk aan dat gewijde moment van de toediening van het sacrament, dan denk ik dat de Geest hierop het antwoord wel zal vinden.
En volgend jaar, zal de vormselviering korter zijn. Daar werken we aan.

Jan Lembrechts

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02 Week 03
Week 04 Week 05 Week 06 Week 07 Week 08
Week 10 Week 11 Week 12 Week 13 Week 14
Week 15 Week 16 Week 17 Week 18 Week 19
Week 20        

Externe Links