Liturgische Vieringen - Intenties

Week Nr. 03 - 22 januari 2009

24 – 25 JANUARI “BEKERING VAN PAULUS”
“ VERKONDIG HET EVANGELIE ”

Omwille van het Paulusjaar heeft dit feest dit jaar de voorrang op de viering van de derde zondag door het jaar. “Moest Paulus er niet zijn geweest, dan was de kerk nooit buiten Palestina geraakt” zo schreef Maria Rosseels in haar tijd. Paulus kan elke Christen hoop en geloof geven, want zeker hij was niet vrij van foute indeeën en optrekken tegen het goede, wat gebeurde. … Maar Paulus was ook diegene, die zich kon omkeren, zich wenden tot het goede, mee-doen en samen voorop stappen … voor het goede. Is dat niet de taak van elke gelovige?

18.00 u           Gezinsviering: themaviering eerste communicanten.
Jgt. Rosa Steynen, Marcel, Karel en Jos Goris. Zm. Constantia Lievens.

08.00 u           Jgt. Antonia Van de Wouwer, August Verbeek – Edward Verachtert, Coleta Bervoets – Wim Lembreghts.

Misintenties Geel-Zuid aanvragen

GEELS PASTORAAL NIEUWS

Zijn er nog zusters in Geel?

Wie denkt  dat er geen zusters meer zijn  in Geel heeft het grondig mis.

Er wonen in Geel 54 zusters waarvan er 27 in “Zusterhof (Hadschot)”  verblijven. Daar is immers oorspronkelijk een rusthuis voor zusters gepland door de congregatie van Huldenberg. De gemiddelde leeftijd van onze zusters is erg hoog, namelijk 82 jaar. De jongste zuster is er 61 de oudste 99 jaar. Als haar gezondheid het toelaat hebben we in december een 100 jarige zuster Chrysantha.

Betekent deze gezegende leeftijd nu ook dat alle zusters rustig op pensioen zijn? Fout.

Op 6 november van vorig jaar hadden we een eerste “zusterbijeenkomst” in Geel. Er waren 14 zusters aanwezig – elk met een eigen verhaal.
Toch uniek, als je weet dat de zusters uit 6 verschillende congregaties komen en elkaar eigenlijk niet eens allemaal kenden. Hun congregatie is hun tweede “familie” – daar keren ze terug als ze langdurig ziek zijn, “echt” op pensioen gaan ….

In Geel zijn er :

De gasthuiszusters Augustinessen van Geel en de Franciscanessen van Oosterlo zijn twee op zich staande congregaties. Elk met een eigen opdracht. De gasthuiszusters zijn niet weg te denken uit de geschiedenis van het “moedershuis” en het “gasthuis” van Geel. Heel wat Geleneaars kennen de zusters, niet in het minst om hun zorgzaamheid (en kordaatheid). Als de zusters nu niet meer actief zijn in het moederhuis helpen zij nog steeds achter de schermen in de keuken. En zoals we in  november al in een artikel  in het parochieblad konden lezen :“ Zusters voor Zusters”, zusters zorgen ook voor elkaar. Dit is in Geel niet anders.

De zusters van Oosterlo hebben mee onderwijs gegeven en de zorg van het internaat in het MPI op zich genomen. Nu zijn er nog 7 zusters in Oosterlo .

Wat me tijdens het gesprek opviel: Heel wat zusters vonden hun roeping naar aanleiding van “voorbeelden”, zij zagen zusters aan het werk. Zuster Ermelinde bijvoorbeeld werd als jong meisje bij een ziekenhuisopname liefdevol verzorgd door een gasthuiszuster. Om hun taken goed uit te kunnen voeren volgden heel wat zusters ook een opleiding: kleuterleidster, onderwijsleerkracht, verpleegster…

Het uitoefenen van hun opdrachten liep niet altijd van een leien dakje. Vooral de zusters van Berlaar en Vorselaar wisten niet altijd waar ze terecht zouden komen en werden geregeld “verplaatst”. De congregatie bepaalde waar de zusters naartoe moesten. Geregeld werd dit ook pas duidelijk eind augustus. Zr.Theodora (zuster Bertha voor de wereld), inmiddels 89 jaar, heeft zo op 7 jaar tijd  de 4 hoeken van het land gezien. Tot ze uiteindelijk in 1948 in Geel Bel terecht kwam. Zij zegt nu nog: ik “mocht” naar Geel komen. De mensen van Bel kennen haar ongetwijfeld. In 1979 ging ze met pensioen maar ze is nog altijd wat koster in Bel.

De zusters van Berlaar kennen we natuurlijk ook als de zusters van “ Ten Aard”. Zij zijn er jarenlang de drijvende krachten van de lagere school geweest. Zr Louisa vormde er jarenlang “tandem” met Pastoor Thijs.  Zr. Leen is nu de gedreven plaatselijke contactpersoon voor de parochie en lid van de federale pastoresploeg.

Zr .Mia en Zr Mieke wonen in Elsum op ’t Velleke. Zij zijn daar niet weg te denken uit de buurtwerking. Je kunt ze overal vinden en voor heel wat een beroep op hen doen: van babysitten, tot ziekenbezoeker, van pannenkoeken bakken op de Open deurdag tot pleiters voor de bewoners. Zij kozen er uitdrukkelijk voor om tussen de mensen te wonen. Met deze overtuiging vonden ze ook elkaar. Vermits ze van verschillende congregaties zijn moesten beiden de toelating vragen om op deze manier en samen inhoud te geven aan hun roeping.

Zusters zijn er om gekend dat ze kunnen zingen. Althans de meesten toch. We stellen dan ook vast dat er meerdere zusters zijn die nu nog actief zijn in een plaatselijk koor, als zanger of als dirigente.

We vroegen de zusters ook hoe ze in Geel terecht kwamen en wat ze van Geel vinden.

En... of ze in Geel willen blijven want we zeggen toch: Geel, je komt er en je blijft er.

Het is duidelijk. Zo goed als geen enkele zuster heeft voor Geel gekozen. De congregatie bepaalt waar je naartoe gaat en welke taak of functie je daar krijgt. En dat viel niet altijd mee: Onbekend is in het begin ook een beetje onbemind. Als je van Antwerpen naar Geel komt: “hier was praktisch niets, je geraakt niet overal…”. Ook het dialect viel niet altijd mee.

Maar… ze hebben de Gelenaars leren kennen. Om het met enkele uitspraken te zeggen:”De gehuchten  zijn afzonderlijke gemeenschappen: Ten Aard is Geel niet, Bel is een pareltje, Geel en zijn zieken: uniek…”

Willen ze er blijven? Blijkbaar geen gemakkelijke vraag. De zusters weten dat ook hier de congregatie het laatste woord heeft. Sommigen, onder hen gaan er van uit dat ze naar de eigen rusthuizen gaan, anderen hopen dat ze in Geel mogen blijven. Hoe dan ook. Ze voelen zich allemaal thuis in Geel.

Ik vond het een boeiende namiddag. We hebben gewoon nog niet meer kunnen doen dan kennismaken met elkaar. Dus … een vervolg is zeker op zijn plaats.

Chris Geens

Archief

Deze Week

Week 52 Week 01 Week 02  

Externe Links